Uit huis

De kamer is nog leeg. De muren zijn nog niet bijgewerkt. Het bovenraam staat op een kier. Het raam eronder kan alleen met een sleutel open. Bij het vogelhuis in de tuin is het druk. De bladerloze bomen waaien heen en weer. 

De stopcontacten zijn weggewerkt. Het klinkt hol. Rechts naast de deur kan het bed. Dan in de hoek de televisie. In de andere hoek een fijne stoel en achter de deur een kast. Daarmee is de kamer bijna vol.

Thuis heeft ze ook een bed nodig. Ze kan dan wel gaan wonen op een andere plek, thuis komt ze dan logeren. Is dat bed straks nog wel beschikbaar?

De woonkamer is ruim. Een bank met houten frame en harde kussens. Een grote eettafel voor 12 personen. Voor haar, haar medebewoners en de begeleiders. Een hoek om te spelen, een hoogpolig kleed ligt voor de vakkenkast. De keuken is met een boerderijdeur afgesloten.

De tuin is groot. Gras, zand, planten een hoog hek. De buren zijn buiten, die tuin is kleiner. Een schommel en een trampoline staan te wachten. Een barbecue op het terras staat naast de picknickbanken. Een rolstoelpad met houten brug slingert door de tuin. Een ideale buitenruimte. Naast de tuin van de woning is een tuin voor alle woningen. Nog meer speelruimte.

Tuin met trampoline
De trampoline in de tuin.

Haar kamer wordt een nieuw thuis. Geen witte muur, maar een blauwe tint. Hetzelfde bed als thuis. Haar speelgoed hier, een leuke stoel om in te zitten en vooral om rondjes te kunnen draaien. Haar kleren in de kast.

Ineens was de woning beschikbaar. Veel sneller dan gedacht. Ze gaat uit huis. De zorgen worden straks anders. Nu moet eerst de waslijst aan acties worden uitgevoerd: pasfoto’s voor haar ID-kaart, aanvragen van deze kaart, inventariseren wat van de gemeente en verzekering is en kijken of dit mee mag.

De rolstoel is van de gemeente Hilversum, ze verhuist naar een andere gemeente. Mag de rolstoel dan wel mee? Mag het bed thuis blijven staan? Is er in haar nieuwe huis net zo’n bed beschikbaar? Wanneer mogen we de kamer schilderen? Hoe gaat ze wennen? Hoe regelen we de logistiek? Kan ze nog wel naar haar kinderdagcentrum? Wat verandert in de verzekering, hoe moet de indicatie over? We informeren haar begeleiders? En ons gezin moeten we niet vergeten. De verandering is op komst.

Straks woont ze niet meer thuis. Een nieuw huis is dan haar thuis. Ze gaat binnenkort zelf kijken. Ik vertel haar over wat staat te gebeuren, haar nieuwe kamer, huis en dat wat verandert. Elke dag. Ze heeft het nog niet door. Ze leeft in het moment. Ze kijkt me dan aan en geeft een kus op mijn wang en speelt verder met haar sleutelbossen.



Leave a Reply

%d bloggers like this: