Nieuw huis, eerst spelen

Geen bed, dus nog niet slapen. Het duurt nog een paar weken voordat het bed is geplaatst. Op de eerste warme dag van 2019 bezoekt ze haar nieuwe huis.

Niet met de hele entourage, alleen met moeder gaat ze haar nieuwe huis bekijken. De kleine hal heeft ze snel gezien. Ze loopt zonder te weten waar het is direct naar haar kamer. Opmerkelijk. De kamer gaat van het slot. In haar kamer kan ze spelen met haar eigen spullen.

Binnen herkent ze haar spullen. Het wandkleed wordt ontdaan van de klittenbandknuffels die daar normaal ook niet zaten. De bubbellmap krijgt een knuffel. De groene boot wordt hard geschommeld.

Geen bed. Het is nu een speelkamer. De bal aan plafond krijgt een stevige stoot. Ze leunt op de vensterbank en ziet de drukte bij het vogelhuis. Naast de kast en draaistoel is een plek om rustig te zitten. Tussen bubbellamp en haar bed is straks ook een fijne hoek.

Ze ontdekt haar nieuwe kamer. Ze speelt met haar eigen spullen.

Buiten is de trampoline en veel zand. Ideaal om te spelen. Ze weet nog niet precies waar ze is, het voelt voor nu veilig voor haar. Het gaat goed en dat is het teken dat ze een uurtje alleen mag blijven. De chauffeur mag door het bos wandelen.

Ze eet stokjes. De begeleider vindt dat niet goed en vertelt dat aan haar. Een rauwe schreeuw van ongenoegen gevolgd door een opgestoken vinger, het mag niet, laat zien dat ze precies snapt dat dit niet mag. Het uitdagen van de begeleiders is begonnen.

Elke kamer verkent ze. Een late lunch met pannenkoeken ontgaat haar niet. Ze loopt langs de tafel, ziet pannenkoeken, alhoewel ze al heeft geluncht besluit ze dat zij mee mag eten. Ze kiest zelf een stoel en schuift aan. Ze wijst naar de stapel voor een tweede. Die krijgt ze niet. Prima. Ze gaat weer naar haar kamer.

De vloer is overal glad. Schuiven op haar billen is de favoriete voortbeweging op de korte afstand. Volgende week mag ze nog een keer op bezoek.

Leave a Reply

%d bloggers like this: