Samen piano

Een magisch groot apparaat met zwarte en witte langwerpige knoppen. Ze is al gek op knoppen en schakelaars. Beloond worden met een reactie is dan het mooist. Druk op de lichtknop, licht aan. Nog een keer, licht uit. De afstandsbediening van een paar lampen snapt ze heel goed. Zij heeft de controle over de lampen aan de andere kant van de kamer. De speelgoedpiano bespeelt ze, de muziekdozen zet ze aan. De piano in de kamer mag ze echter niet bespelen.

Alleen slaat ze te hard op de toetsen. Al twee piano’s hebben van haar verloren. Een aantal hamers had geen zin meer. Als die niet wordt bespeeld is de klep van de piano gesloten.

Ze gebaart spelen. En ze wil dat ik dan ga spelen. Inmiddels kan haar broer ook pianospelen. Twee kansen voor mooie klanken. Visje in het water herkent ze direct. Ze gebaart de vis die zich omdraait. Als ze zin heeft in pianomuziek pakt ze mijn hand. Dat doet ze sowieso na elke maaltijd. Ze schudt mijn hand lichtjes heen en weer. “Kom, ga spelen. Nu op de piano.” Ze vraagt het en kijkt daarbij lief en verwachtingsvol.

Ze gaat vast op de kruk zitten. Met een vinger slaat ze een toets aan. Ze knuffelt zichzelf van geluk en kijkt weer naar mij. Ze komt me halen. Ik draai de lange kruk een kwartslag. Achter haar neem ik plaats. Een simpel akkoord met een hand is niet genoeg. Ze legt mijn andere hand op de toetsen. Beide handen moeten spelen. Akkoorden met links, melodie met rechts. Een stuk uit mijn hoofd of van bladmuziek, een blues of klassiek. Ze wil muziek horen.

Al snel speelt ze mee. Ze legt haar handen op mijn handen. De druk op mijn handen maakt het spelen lastig, de liefde maakt het spelen waardevoller. Ze duwt mijn handen een paar akkoorden opzij. De hoge tonen zijn leuk. Beide handen moeten blijven spelen.

Stoppen mag niet. Speel maar door. Ze blijft zitten op de kruk en leunt tegen me aan. Blij en trots. Met een vinger mag ze meespelen. Haar melodie kopieer ik. Blijf maar spelen. Muziek is de mooie verbinding.

piano met Anna Sophie

Leave a Reply

%d bloggers like this: