Stenen

Wennen aan haar nieuwe (t)huis is ook wennen voor mij aan een andere situatie thuis. De wenweekenden worden nu steeds langer. Beginnend met vrijdagmiddag tot maandagochtend is dat langzaam uitgebouwd naar vrijdag-dinsdag tot donderdag-dinsdag. Binnenkort is haar hele week in haar nieuwe huis.

Daarna mag ze weer wennen aan thuis slapen, haar oude thuis. Dat kan verwarrend zijn, dus misschien slaapt ze helemaal niet meer in haar oude kamer. De tijd gaat het ons leren.

De puber in een peuterlichaam weet meestal heel goed wat wel en niet mag. Ze is goed te corrigeren. “Nee,” snapt ze goed en hoort ze niet graag. Dan druipt ze af of ze wordt boos. Niet gecorrigeerd worden betekent voor haar dat het mag.

Spelen in de tuin

Met het lekkere weer speelde ze in haar nieuwe huis lekker buiten. Op de trampoline, in het gras en met de stenen. Met haar rug naar de begeleiding toe zag ze de stenen als eetbaar. Niet een, niet twee en ook niet drie stenen werkt ze naar binnen. Het hele grindpad at ze op.

Pas thuis, haar oude thuis, kwamen die stenen eruit. In haar zindelijkheidstraining zetten we (of haar begeleiders) haar regelmatig op de WC. Het geluid van steen op porselein was niet het juiste geluid. Het grindpad lag nu in de WC. Wij schrikken, zij opgelucht. Kleine stenen, grote stenen. Het lag allemaal in de pot.

Het hele grindpad at ze op.

Ook een dag later zat haar luier vol met stenen. Al die stenen hadden de weg afgelegd door haar lichaam. Niet aan te raden. Het grote voordeel van de wenweekenden is dat er veel direct contact is met de begeleiders van haar nieuwe huis. De stenenkwestie is dan ook direct worden gemeld en besproken.

Alhoewel ze wel een dag eerder stenen hadden aangetroffen in haar luier dachten ze dat ze tijdens het spelen in haar luier waren gekomen. De grote hoeveelheid stenen was voor de begeleiders een wake-up call. De melding werd geregistreerd, de foto van de stenen toegevoegd aan het dossier en iedereen werd geïnstrueerd goed op te letten.

Een-op-een-begeleiding

Een weekend later zaten er toch nog een paar steentjes in haar luier. Ze ziet dus nog steeds kans om snel een steentje te eten. Thuis kwam dit praktisch niet voor omdat de een-op-een-begeleiding, begeleiders en ouders, haar goed kent en al snel kan inschatten wat ze van plan is. Voorkomen is dan het beste. De een-op-een-begeleiding is intensief. En dat is niet voor niets.

Leave a Reply

%d bloggers like this: