Niet alleen zonder begeleider

“Ze kan niet alleen zijn zonder begeleider.”

De laatste zin uit het weekverslag is de reden dat we thuis de zorg met moeite konden leveren. De indicatie is gebaseerd op permanent toezicht. De conclusie van de begeleiders is dan ook in lijn hiermee.

Ze is vrolijk, energiek en aanwezig. Ze is overal, speelt een concentratieboog met wat voorhanden is en ziet in de volgende concentratieboog weer een betere speelplek of stuk speelgoed.

Huisgenoten van haar zijn verbaasd over haar energie en blijven vooral in hun eigen bubbel. Zij doet dat trouwens ook, alleen is haar bubbel groot. Naar de schommel, fietsen door het huis, even naar haar kamer, terug naar de huiskamer. Ze is overal.

Het speelgoed trekt ze uit de kast en wat niet nodig is gooit ze of weg of ruimt ze op in een van de bakken. Gevaar schat ze niet in en risico kent ze niet. Zonder gordel in de schommel? Dan nog steeds graag heel hoog duwen.

De trap opklimmen? Misschien is de terugweg wel een glijbaan met hobbels van de treden. De kraan aanzetten? Hopelijk is er geen kokendwaterkraan zonder beveiliging.

Het is de reden dat er meerzorg nodig is. Deze is aangevraagd. Alle -peuten en -ogen en -artsen hebben weer eens hun input geleverd. De aanvraag wordt toegekend per half jaar. Extra begeleiding is zeer gewenst, juist hierdoor heeft ze meer ruimte en vrijheid.

Inderdaad, zonder begeleider doet ze alles. Met begeleider mag ze genoeg.

Leave a Reply

%d bloggers like this: