Op schoot

thee

Een kop thee wordt me aangeboden. Zij wil op schoot. Haar optillen doe ik niet meer dagelijks, dat kost wat meer moeite. Ik til haar op, ga zitten en zet haar op schoot. In blind vertrouwen zit ze als een dame rechtop. De meisjeszit op schoot. Rug recht, trots haar nek recht. Ze kijkt me lief aan en vraagt thee. Ik schenk een bodem in. Zij wil het pakken. Ik vraag haar te wachten. ‘Wachten’ gebaart ze. Ik schenk water bij om de thee drinkbaar te maken.

Ze pakt haar thee en zij drinkt het in een teug leeg. Ook te warme thee zou ze zo drinken. Pas als het te laat is, merkt ze dan dat het te warm is. Daarom krijgt ze lauwe thee. Ze zit een minuut of tien op schoot bij mij. Dan gebaart ze dat ze met haar sleutels wil spelen. Met een knuffel zet ik haar op de grond. Ze pakt de tamboerijn, die nu bak is, met sleutels.

Ze gebaart thee, water en lekker. Gevolgd door nog een keer. Ze loopt langs de bar die de keuken van de kamer scheidt. Ze pakt mijn hand en dirigeert me richting de kruk. Ik zet haar weer op schoot. Ze kijkt me aan, lacht. Ik lach terug. Ze drinkt nog een glas thee. Met één hand pakt ze het glas. Dat kan ze.

Leave a Reply

%d bloggers like this: