Toch bezoek

[UPDATE. Bezoekregeling is nu toch niet meer toegestaan. Lees hier meer.]

Bezoek aan mijn dochter mag niet zomaar. Eerst was geen bezoek mogelijk. In de richtlijn van de VGN is nu het nee-tenzij-beleid ingevoerd.

“Nee, tenzij…” beleid

Iedere locatie is anders. Het uitgangspunt is dat de zorgaanbieder op basis van een risicoafweging eigen beleid formuleert voor de locaties. Daarbij geldt een “Nee, tenzij…” beleid. Dit betekent dat er geen bezoek mogelijk is, tenzij het contact met de familie/ vrijwilliger van essentieel belang is voor de cliënt. Bijvoorbeeld omdat deze actief betrokken is bij de dagelijkse zorgverlening, of omdat het voor het emotioneel/ psychisch welzijn van de cliënt belangrijk is dat er contact is met de verwant belangrijke andere (lees cruciale persoon). Dan is het een overweging hen te benaderen als ‘zorgmedewerker’. Uiteraard indien zij klachtenvrij zijn.

Mijn dochter vraagt steeds meer om mama en papa. Keurig in gebarentaal. De gedragsdeskundige en manager hebben in overleg met het begeleidend personeel besloten dat we nu toch op bezoek mogen. Ze liep al de hele dag met het fotoboek van haar ouders, broer en zus rond. Ze was onrustig en begreep niet waarom ze niet naar de dagbesteding ging.

Bezoekregels

Voor het kunnen bezoeken zijn strenge bezoekregels opgesteld. Een greep uit de regels: Een bezoeker per keer, niet naar de gemeenschappelijke ruimtes. Als we binnenzijn dan zijn we alleen op haar kamer. Handen wassen, afstand houden en in de elleboog hoesten of niezen blijven we natuurlijk doen.

Vanmorgen was ze aan het spelen. Ze hoorde de bel en zag vanuit de huiskamer haar moeder voor de deur staan. Ze zwaait naar haar. Als een raket loopt mijn dochter naar de deur. Haar enthousiaste geluiden zijn tot aan de overkant van de straat te horen.

Door het bos

nog een keer in gebarentaal, haar eigen dialect

De begeleider helpt haar haar jas aandoen en pakt de wandelwagen. Die wordt buiten neergezet. Vervolgens gaat de begeleider weer naar binnen en mag zij met haar moeder door het bos rijden. Over hobbelpaden. Ze gebaart los en wil met de dennenappels spelen. Nog een keer gebaart ze als ze videobelt en mij hoort pianospelen.

Voor haar zijn geen zorgen voor morgen. Zij is in het moment gelukkig. Na een uurtje buiten rondrijden en spelen gaat ze weer terug naar haar woning. Intens gelukkig gaat ze weer naar binnen.

Leave a Reply

%d bloggers like this: