Broer-zussen-bezoek

We gaan de volgende stap op weg naar normaal zetten. Naast ouders mogen nu ook andere personen uit hetzelfde huishouden op bezoek bij mijn dochter,onze dochter, hun zus. Dat is fantastisch nieuws. Broer en zussen hebben elkaar al tweeëneenhalve maand niet gezien. Een eeuwigheid, zeker in het leven van pubers.

Het bezoekuur is nog steeds maar dat ene uur in de week. We moeten dus wachten tot we met meer personen uit ons huishouden op bezoek kunnen. Het vooruitzicht stemt iedereen vrolijk. Zelfs het weer doet mee, het is nu zomer in de lente. De e-mail las ik hardop voor aan mijn twee thuiswonende kinderen. Blij en verbaasd dat bezoek weer toegestaan is, luisteren ze.

De e-mail

“Dus broers en zussen die in hetzelfde huis wonen kunnen ook contact hebben waarbij zij niet hoeven te letten op de anderhalve meter. “

Zelfs de anderhalve meter is benoemd. Of eigenlijk is die nu weer onbenoemd. We kunnen gewoon wandelen en mogen Anna Sophie ook uit de wagen tillen en een knuffel geven. Het meetlint laten we thuis. We beginnen met aftellen naar het bezoek van broer en zussen. Van tweedimensionaal gevideobel naar in levende lijve ontmoeten.

Langzaam, telkens een week verder waarin we één stap zetten, gaan we terug naar normaal. In het weekend zwemmen, mijn dochter een dag thuis of zelfs weer een nachtje thuis. Het is lang geleden dat we logistiek moesten puzzelen om Anna Sophie te laten zwemmen terwijl broer en zus gingen softballen en voetballen. Voorzichtig gaan we stap voor stap naar normaal terwijl we ondertussen alle maatregelen in acht nemen om bij te dragen aan het voorkomen van een tweede golf. Nu kijken we uit naar het eerstvolgende bezoek.

Zij weet het misschien al. Bij het beeldbellen hebben we haar verteld dat broer en zus langskomen. Enthousiast reageerde ze met trrrrr en tsssje, oftewel broer en zus. We zijn klaar voor het familiebezoek. Zij zeker.

Leave a Reply

%d bloggers like this: