Zwembad

Het kwik haalt de bovenkant van de thermometer. Al een paar dagen. Een hittegolf verlaagt het leeftempo. Het voor de waterrestricties opgezette en gevulde zwembad staat te wachten op een plons van mij en mijn dochter.

De plaatselijke meteorologen verbazen zich niet bij het zien van de hagel, grote regendruppels en harde wind. Het bezoekmoment na een week vakantie planden wij een dag eerder. Langzaam begint het in de verte te rommelen. Lichtflitsen bubbel blijven onzichtbaar in de wolken hun spel spelen. Niet alleen bij ons, ook bij haar is deze tropische bui actief.

We overleggen telefonisch met de begeleider en besluiten te wachten. Haar huis mogen we niet in, in het zwembad met onweer lijkt ons een slecht idee en wandelen in het bos in dit weer vraagt ook om problemen. Buienradar laat een rode vlek zien en in de grafiek staat zware neerslag ingetekend.

Haar oude badpak heeft ze versleten gezwommen. Lekker weer = vaak zwemmen. Het nieuwe badpak, zwart met witte sterren, willen we haar graag geven. Misschien moet dat nog even wachten. Minstens een half uur, want we spraken af over dertig minuten nog eens te bellen om te kijken of de bui dan een nieuwe plek heeft gevonden.

In Hilversum blijft het bij druppeltjes, een donkere wolk en een klein beetje wind. De begeleider belt en vertelt dat het bij Anna Sophie harder regende en waaide. Nu is de bui voorbij. Snel stappen we in de auto.

Zij wacht al in het zwembad. Net over de rand heen kijkend, ziet ze ons aankomen. Het water spettert ze van blij uit het bad. Als het niet van blijdschap is, dan heeft ze een andere reden om het water alle kanten op te zwieren. Ik spring snel bij haar in het bad, zij komt gelijk op schoot zitten en geeft me een grote knuffel. Opstaan of verplaatsen mag niet. Zij zit nu bij haar vader op schoot.

De steeds donker wordende wolken drijven snel langs. De wind steekt ineens op. Plotseling gevolgd door een flits en een knal. Gelijk uit het zwembad, Anna Sophie laat zich afdrogen met de handdoeken van thuis. Liever Nijntje en Koning Koos dan die saaie witte handdoeken in haar woning. Zij gaat snel naar binnen en mag daarna weer in bad of douchen.

Ze kiest met het juiste gebaar voor bad. Gelijk doorpakkend krijgen wij een knuffel. De handkus en zwaai volgen terwijl ze naar de badkamer loopt. Met de coronamaatregelen moeten wij nog steeds afstand houden van de begeleider, haar woning mogen we niet in. De parkeerplaats is onze kleedkamer.

Leave a Reply

%d bloggers like this: