Fietsmassage

De wandelwagen of de duofiets. Zij mag kiezen. Ze twijfelt en legt alvast haar speelsleutels in de wandelwagen. Dan loopt ze naar de fiets. Haar ogen zoeken de mijne. Fietsen is de keuze voor vanavond. Aan de bestuurderskant gaat ze zitten om vervolgens door te schuiven naar de andere stoel. Omlopen? Nee hoor, gewoon naar de andere stoel klimmen.

De trapondersteuning op de laagste stand helpt om de heuvel op weg te rijden. Het fietspad is zo smal dat een tegenligger of inhaler niet kan passeren. Ze belt af en toe, highfivet de struiken en vraagt of we paarden kunnen zoeken. De gordel kan ze losmaken. En wat kan…. Stoppen en weer vastmaken.

Fietsen op de duofiets

Verkeerslichten staan vandaag op rood, zomaar doorrijden kan niet. De paal met drukknop zit aan haar kant. Ze heeft dit vaker gedaan en haar vinger wijst al naar de knop als we zachtjes aan komen rijden. We kijken hoe de lampjes van het wachtrondje een voor een tergend langzaam uitgaan. De trappers aan haar kant draaien langzaam rond, af en toe geholpen door een welgemikte zet van Anna Sophie. Meetrappen is niet voor haar.

Haar hoofd achterover om zo boven haar de bomen langs te zien schieten. Rijden gebaart ze bij elke bus die langsrijdt. Ze schrikt van wielrenners die veel te dicht langs komen rijden. Met de duofiets hebben we de hele breedte van de weghelft nodig. Benen stilhouden is niet de bedoeling, met haar hand duwt ze dan op mijn been. Heen en weer, blijven fietsen!

Bij de helikopter op paal slaan we linksaf richting Soesterberg. Op de landingsbaan keren we. Ze legt mijn hand op haar rug en kijkt me vragend aan. Of ik even op haar rug wil krabben. Al fietsend masseer ik haar rug terwijl ze voorover gaat zitten en steunt op het stuur. Een fietsmassage, wat een luxe.

Voor ons fietst een dame op een elektrische fiets. Gewoon rustig. Het bellen van Anna Sophie maakt haar zenuwachtig. Inhalen willen we niet, zo snel fietsen we ook weer niet. Verderop bij weer een verkeerslicht vertelt ze dat ze in bad gaat met een gebaar.
“Bad of douche?”
-“Bad.”
Bij haar woning ziet nu ook de de begeleider dat ze in bad gaat. Een knuffel, een handkus en een zwaai zonder kijken. Dit was een fijne avond fietsen met haar. Ik zie bij mijn vertrek nog net dat ze de begeleider richting badkamer dirigeert.

Leave a Reply

%d bloggers like this: