Stoelstaan

Een bericht van haar begeleider. Of we kunnen bellen. Niet beeldbellen, maar dit keer zonder mijn dochter. Dit verzoek veroorzaakt altijd een lichte paniek. Er is iets aan de hand dat niet via app of mail kan worden opgelost. De spookbeelden vliegen door mijn hoofd, is ze van de trap gevallen, heeft ze iets verkeerds gegeten, was er een aanvaring met een medebewoner? Zo snel mogelijk bellen om duidelijkheid te krijgen is de oplossing.

Een rustige plek zoeken en bellen dan maar. Elke keer overgaan duurt lang. De begeleider neemt op en vraagt of de stoel op haar kamer weg mag. Gelukkig, dat klinkt niet ernstig. Ze heeft een blauwe draaistoel. Hier zit ze graag op. Haar wijsvinger naar beneden gericht draait ze rond als gebaar voor rondje draaien. Ze zet zich dan af met haar tenen op de grond, liever heeft ze dat iemand haar draait.

Op de kast

Op een bureaustoel gaat ze ondersteboven liggen en vraagt ze iedereen haar te draaien. De kick laat haar lachen. Nu gaat het om de stoel in haar kamer. Met de blauwe kleur heeft het iets weg van een tweedekamerstoel. Op haar kast staan twee dozen met speelgoed, reserveonderdelen van de projector en kleding. Speelsleutels liggen ook in die dozen. De enige manier om de sleutels te pakken is de doos van de kast halen. Met haar 1,42 meter lukt dat niet. Als ze de stoel naast de kast schuift en erop gaat staan, kan ze wel met de toppen van haar vingers precies bij de dozen.

Gelukkig is ze nog niet gevallen, dat is het onvermijdelijke risico als ze op haar tenen op een draaistoel gaat staan. Wel is ze betrapt toen ze op de stoel stond. De begeleider heeft haar van de stoel gehaald, toegesproken en heeft de stoel teruggezet. Mijn dochter is boos en teleurgesteld dat ze nu niet bij de dozen op de kast mag en kan. Dit liet ze blijken met een korte schreeuw gevolgd door haar innemende lach.

Inventief

Met de begeleider spreken we af dat de bovenkant van de kast leegblijft. De klusjesman gaat kijken of de stoel aan de grond kan worden vastgezet. Als dat niet mogelijk is, kan de stoel niet in haar kamer blijven staan. Verschuiven is dan niet meer mogelijk. De inventiviteit van de ondernemende dame is te prijzen. Als zij iets wil, werkt ze hard. Zo is ze ooit gaan staan en leerde ze lopen. Dit terwijl de dokters dachten dat ze met haar overstrekkingen en flexibiliteit nooit zou kunnen lopen. Straks kan ze de stoel niet meer gebruiken om bij de bovenkant van de kast te komen. Of bedenkt ze een nieuwe manier?

Leave a Reply

%d bloggers like this: