Een idee voor de vrijmarkt op koninginnedag van volgend jaar

Kleedjes op de vrijmarkt op KoninginnedagGisteren, op Koninginnedag, verwisselden veel spullen van eigenaar. De kinderen was het te doen om een extra zakcentje, de ouders om eindelijk eens van de spullen af te komen, die al jaren staan te verstoffen. Gewoon weggooien is geen optie, daarvoor is de emotionele band met de knikkerloze knikkerbaan en het vleugellamme vliegtuig te groot.

Op de meeste vrijmarkten is een van de regels dat er bij vertrek niets mag worden achtergelaten. Een groot deel van de spullen moet dus weer mee terug naar huis.

Om 600 uur mogen de plaatsen worden ingenomen, en ik heb mij laten vertellen dat om een goede plaats te bemachtigen de wekker om 430 voor het eerst gesnoozed moet worden.

De koopjesjagers zijn er als eerste, en die willen ook nog eens alles afdingen en vinden in elke schram of ontbrekende schroef een reden om niet de volle dertig cent te hoeven betalen.

Voor volgend jaar heb ik al een idee. Ik laat mijn hele vrijmarktkleed overnemen door een lid van de Nouveau Riche. Hieronder het verhaal vanuit beide perspectieven.

    HET IDEE VAN DE NOUVEAU RICHE
    “Volgend jaar wil ik ook best op de vrijmarkt staan. Niet te lang, gewoon even de sfeer proeven. Mijn kinderen willen vast ook wel winkeltje spelen. 430 opstaan is wel erg vroeg. En als de zon niet schijnt ga ik liever op het overdekte terras zitten. Het lijkt me dan een goed idee om gewoon een acquisitie te doen. Een al dan niet vijandige overname. Ik ga naar de vrijmarkt rond een uur of 9. Ik parkeer SUV zo dichtbij mogelijk. Het parkeergeld bestaat dan vandaag enkel uit een boete, dat scheelt toch weer een paar euro voor een parkeerkaartje.
    Eerst drink ik een cappuccino op het terras en mijn kinderen krijgen een alcoholloze cocktail. Vervolgens lopen we een rondje over de vrijmarkt en kijken naar het kleedje met leuke spullen. De criteria: Netjes uitgestald, een stoel voor de verkoper en producten die ik nieuw ook zou willen aanschaffen.
    Ik beoordeel de verkopers op zijn handelaarsgeest en kies uiteindelijk een handelaar uit voor de overname. Ik bied hem €100 voor de hele toko en zeg dat mijn kinderen het zo graag willen. Nu kan hij gaan sputteren en zeggen dat het veel meer waard is, of dat zijn kinderen graag willen verkopen, of dat het niet gaat om het geld, maar om het plezier. Ik bied dan gewoon €250 en zonder gezeur neem ik de toko over. Mijn kinderen verkopen dan een half uur die troep voor veel te weinig geld en laten vervolgens alles in de steek om lekker op de kermis geld te gaan verbrassen.”
      HET IDEE VAN DE SLIMME HANDELAAR
      “Er zijn altijd van die luie gasten met teveel geld die zonder moeite toch het plezier van de vrijmarkt willen beleven. Ik ga dit jaar naar het Gooi of Amsterdam-Zuid. Ik richt dan mijn kleed zo in, dat elke gast met teveel geld mijn toko zo wil overnemen.
      De benodigdheden:
      • Merkspullen, niet teveel, want het moet er netjes en geordend uitzien
      • Lekkere stoelen voor de verkoper, het gaat niet om het verkopen, maar om het in de zon zitten.
      • Genoeg kinderen die allerlei plaatsen bezet houden.
      • Vroeg opstaan om de beste plekken te bezetten.
      • Oranje kleren.
    Op het moment dat ik rond een uur of 9 iemand met het cappuccinoschuim nog op zijn lip snel zie rondlopen, is het tijd om mijn slag te slaan. Ik zorg ervoor dat hij de spullen ziet liggen, en dat hij ziet dat hij heerlijk kan chillen in een stoel achter het kleedje. Vervolgens loopt hij verder en even later komt hij terug met zijn kinderen.
    Belangstellend wacht hij tot ik op hem afloop. Hij fluistert: “Ik bied je €100 voor de hele toko, mijn kinderen willen dit zo graag.” Ik antwoord dat het niet gaat om het geld, dat de spullen meer waard zijn en dat mijn kinderen het zo leuk vinden. Het volgende bod zal dan meer dan twee keer zo hoog zijn. Ik accepteer het bod en loop met minimaal €250 naar huis.”

Leave a Reply

%d bloggers like this: