Een nieuw gebaar. De grote dame leert.

Ze is zes en ze kent al een aantal gebaren. Met behulp van gebaren kan ze aangeven wat ze wil. Onder anderen eten, drinken, slapen en spelen doet ze in haar eigen gebarendialect.

Vanmorgen was er ineens weer zo’n magisch moment, ze maakte een nieuw gebaar. Het gebaar voor tandenpoetsen nam ze over. Sterker nog, ze deed het gebaar voordat ik haar vroeg om tanden te poetsen.
Triomfantelijk keek ze me aan, ik had haar begrepen. Nog een keer deed ze het gebaar, en daar keek ze bij alsof ze wilde zeggen: “Hup papa, ga mijn tandenborstel pakken, dat vroeg ik toch net?”