Opkikkerdag

De wind slaat de golven op de basaltblokken onder aan de dijk langs het Eemmeer. De wieken van de windmolens draaien ondanks het overschot aan wind langzaam hun rondes.Het bordje VIP-parkeren zorgt voor een parkeerplaats dichtbij bij de Eemhof. We lopen naar de ontvangstruimte waar we door een haag van applaudiserenden lopen. In haar rolstoel is ze onder de indruk. Ze klapt mee.

De tafel is gereserveerd. Ons gezin, onze begeleider en nog twee begeleiders die ons de hele dag meenemen. Zij maken de hele dag door foto’s en video’s. Koffie, thee, limonade en gebak. De Opkikkerdag (en Droomdag) begint uitstekend. Ze vindt het druk. Aan de lange tafels in de grote ruimte zitten meer gezinnen met een ziek of gehandicapt kind of een zieke ouder.

Ze vindt het druk. Veel prikkels. De taart is dan wel weer lekker. Ze blijft zitten totdat het genoeg is. Weg van de prikkels gaat ze op haar buik op de grond liggen. Niemand vindt dat gek, geen rare blikken. Mooi. Ik til haar op en breng haar naar de speelruimte. Twee voelborden en een kleed dat lekker zacht is. Ze wordt rustig.

In de limousine escorte door politie - Opkikkerdag

Het is een verrassing wat vandaag staat te gebeuren. De twee begeleiders hebben het printje met daarop de activiteiten, maar noemen slechts de nummers. “We moeten naar locatie 6.” Pas daar zien wij wat we gaan doen.

We worden opgesplitst. Zij gaat naar de muziekbeleving. Dirk Scheele speelt zijn liedjes. Ze wil de snaren aanslaan of het podium op naar de felgekleurde opblaasgitaren. Even een wandeling buiten, door wind en regen.

Ondertussen is de andere helft cupcakes aan het versieren. Een ronde piano, saxofoon, YouTube-logo, twee bomen, sterren in de nacht. Twee dozen vol met prachtige cupcakes maken we.

Zij gaat snoezelen. Een kleine ruimte. De knuffelbeesten gooit ze omhoog. Net als thuis. Nu worden ze teruggegooid. Ze vindt het heerlijk. Broer en zus zijn ondertussen bij de roofvogels.

Bij de lunch wisselen we van tafel. Op de verhoging naast de speeltoestellen lunchen we. Ze zit in haar rolstoel aan het hoofd van de tafel. De regen is op, de wind nog lang niet. We lopen naar de kinderboerderij en kunnen daar tussen de dieren genieten. Zij aait de ezels en de geiten. Ze ziet de kippen en kalkoen waggelen.

meters en knopjes in de helikopter - Opkikkerdag

Over de de dijk lopen we naar locatie 8. De wind speelt met haar haar, ze sluit haar ogen en voelt de wind nog beter. Achter de dijk op een grasveld staat een helikopter. Voor ons. We mogen vliegen in een helikopter. Broer en zus lachen om het hardst.

De piloot zit links. Mijn dochter en ik nemen plaats naast hem. De rotorbladen gaan sneller draaien. Precies tegen de wind in stijgt hij op. Een lift omhoog. De windstrepen op het water laten precies de windrichting zien. In de verte staat de televisietoren van Hilversum. Ons huis zien we niet van deze afstand. We maken een bocht naar rechts boven de windmolens. De horizon is ineens schuin. Met de wind mee gaan we snel. Na de landing mogen mijn vrouw en zoon een rondje vliegen.

Een brandweerwagen staat hier toevallig. De bestuurder vraagt waar we heen moeten. De begeleiders noemen een locatie en wij rijden in de brandweerwagen naar de verzameling sportwagens. De begeleiders nemen de rolstoel mee. Ze gebaart dat ze aan het rijden is. Even geen wind, maar wel de warmte van de wagen. Van de sirene is ze even stil om vervolgens een brede lach te laten zien.

In de helikopter - Opkikkerdag

Een Aston Martin, Porsche, ME-bus, vrachtwagentrekker, Lotus en nog meer sportvoertuigen staan klaar. In de hoek staat een witte limousine te wachten. Dat blijkt ons vervoer te zijn. We gaan een rondje rijden. Onder politie-escorte rijden we naar Nijkerk. Drie motoragenten zetten alle zijwegen af. Halverwege wordt gevraagd of alles goed gaat. We vragen om een extra rondje op de rotonde. De motoragent antwoordt: “Dat is een leuk verzoek, maar kunnen we niet doen,” om vervolgens een paar kilometer later een extra rondje over de rotonde te rijden.

Mijn zoon bedient de lichten en geluidsinstallatie. Het paneel dat de chauffeur van de passagiers scheidt kan snel op en neer. De muziek kan hard, we zingen mee. Ze geniet ondertussen van het rijden. De inhalende motoragenten met sirene en blauwe zwaailichten zijn een extra attractie.

Aston Martin Opkikkerdag

Bij terugkomst is voor mijn zoon nog een ritje in de Aston Martin geregeld. Als James Bond rijdt hij een rondje. De snelheidscontroles staan vandaag niet langs de weg. Stuiterend komt hij terug.

De volgende activiteit is een fotoshoot. Met zijn allen op de foto, de kinderen alleen, de kinderen met zijn drieën, mijn vrouw en ik. Ik til haar en zij probeert het scherm om te duwen. In de camera kijken op commando werkt niet. In de rolstoel is ze rustig en zeker als de bellenblaasmachine wordt aangezet.

High five Opkikkerdag

Aan het eind van de dag is zelfs nog een diner geregeld. Een uitgebreid lopend buffet. Pannenkoeken, soep, blauwe hap of pasta, ijs taart of een kaasplankje. Keuze genoeg. Net als bij aankomst mogen we bij het vertrek door een applausrij. Ze krijgen alledrie een opkikker-knuffel. Zij voelt de kikker, lekker zacht, en ziet dan de grote mascotte. Een nog grotere knuffel.

Deze dag is onvergetelijk. Dank aan iedereen dit dit mogelijk heeft gemaakt: Als eerste Stichting de Opkikker en onze begeleiders van de Ronde Tafel, Christine Cuisine, Dirk Scheele, de vogelaars, chauffeurs, piloten, De Eemhof, de brandweermannen, motoragenten, fotografen en alle andere vrijwilligers.

Een dag weg kunnen zonder zorgen is fantastisch.

logo stichting opkikker


Leave a Reply

%d bloggers like this: